De bierkerk

In Utrecht staat een oud huis waarin een kerk verscholen gaat die een nieuwe bestemming kreeg als Belgisch biercafé en restaurant. Een café naar ons hart. Een plek diep in Nederland, waar iedereen zich thuis voelt die van onze bieren houdt, onze keuken en onze lang vervlogen café- en brasseriecultuur. Lees verder →

Geplaatst in cultuur, reizen, vrije tijd | Tags: , , , , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (16): Een verhaal als een orkaan

“Desire” was niet alleen voor dat prachtige liefdeslied over Sara een bijzondere plaat. De langspeler begon met “Hurricane”. Een protestlied zowaar. Dat was lang geleden. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , , , , | Plaats een reactie

Het wordt nog niet donker, lang niet

In gedachten verzonken stak ik gisteren het kruispunt over en liep de Broekstraat in. In mijn hoofdtelefoon speelde “Not dark yet”. Voor de derde keer, ik kon er niet genoeg van krijgen.

Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, familie, politiek | Tags: , , , , | 1 reactie

Lessen in Dylan (15): Makkelijk te bekijken, moeilijk te benoemen

Twee van Dylans mooiste liefdesliedjes gaan over Sara Lownds, daar kunnen we zeker van zijn. Ze was de eerste vrouw met wie hij trouwde, in het geheim. Ze kregen samen vier kinderen. Ze scheidden in 1977. Hij kroonde haar tot de liefde van zijn leven in het lied dat hij haar naam als titel gaf. In dat lied biechtte hij ook op dat hij een van zijn mooiste andere liefdesliederen, “Sad-eyed Lady of the Lowlands”, voor haar had geschreven. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (14): Bloed op de sporen

“Blood on the Tracks”, Dylans vijftiende studioplaat, kwam uit begin 1975. Op dat moment was Jakob, de jongste zoon van Bob en Sara, vijf jaar. Jaren later vertelde Jakob dat hij in de liedjes zijn ouders hoorde. De plaat gaat over het uiteenvallen van hun huwelijk, Dylan op zijn best. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (13): De shitplaat

Wat is dit voor een shit? Zo begon Rolling Stone de bespreking van “Self Portrait”, de plaat die Bob Dylan uitbracht in juni 1970. Dat was net wat ik wilde maken, biechtte Dylan veertien jaar later zelf op over dit dubbelalbum. Maar zoals zo vaak bij de Nobelprijswinnaar, is het maar de vraag of hij dat echt meende. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (12): Op de country-toer

Na “John Wesley Harding” genoot Dylan verder maandenlang van zijn gezin en Sara. Terwijl de wereld in de ban was van de psychedelische rock werkte hij aan nummers voor een echte country & westernplaat. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (11): Een traan kwam naar zijn oog

Rond half acht ‘s morgens zat ik zoals alle ochtenden met mijn hoofdtelefoon op te lezen op de trein naar mijn werk. Boven de weiden tussen Mechelen en Vilvoorde kwam de zon piepen. Ik weet niet meer welk boek ik aan het lezen was, maar op het moment dat de oranje vuurbal de berijpte weiden deed glinsteren, hoorde ik op mijn iPod Bob Dylan een lied aanheffen dat ik nog niet kende. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (10): Iedereen stoned

1966, vijf jaar nadat Bob Dylan op zoek naar Woody Guthrie in New York was aanbeland, had hij de folkmuziek met eigen nummers een nieuw elan gegeven, ging hij door voor het geweten van Amerika, was hij aanbeden en uitgejouwd omdat hij met een elektrische band rockmuziek was beginnen maken en had hij, voor de buitenwereld het zich realiseerde, met drie reuzen van platen, “Bringing it all back home”, “Highway 61 Revisited” en “Blonde on Blonde” de rockmuziek van aanschijn veranderd. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (9): Van waar de wind komt

Als je even niet op de naam van het nummer komt, volstaat het een Dylankenner te vragen: hoe heet dat liedje weer met de bordjes en die weerman? Subterranean Homesick Blues dus. Die videoclip-achtige bordjes zijn voor het eerst te zien in de film “Dont look back”. De weerman slaat op het gezegde, geboren in dit liedje, dat je geen weerman nodig hebt om te weten van waar de wind waait. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , , , , , , , , | Plaats een reactie