Lessen in Dylan (8): wie neemt afscheid?

Met It’s all over now, baby blue sluit Bob Dylans plaat “Bringin’ it all back home”. Op basis van de titel lijkt het een afscheidslied. Het plantte een brok in mijn keel en bracht een traan naar mijn oog, in de onmogelijkheid als mijn vriend Raf me had gebracht om er niet geconcentreerd naar te luisteren in die doodstille aula, bij zijn uitvaart. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur, vriendschap | Tags: , | Plaats een reactie

Het Vredesbos

Een zekere John Taylor heeft in 1994 een boom mogen kiezen. De boom zal voor eeuwig zijn naam dragen. Taylor was een van de Amerikaanse veteranen die het strijdtoneel van de Slag om de Ardennen opnieuw bezocht, na er vijftig jaar eerder mee te hebben gevochten met de beroemde 101ste Airborne Division. Lees verder →

Geplaatst in geschiedenis | Tags: , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (7): Het grote idool

Dat de jonge Dylan inspiratie vond bij zijn liefjes, beschreef ik in vorige bijdragen. Maar het waren niet alleen vrouwen die Dylan hebben beïnvloed. De veruit belangrijkste man naar wie hij heeft opgekeken, die hij verafgoodde en navolgde, was Woody Guthrie. Een van de eerste songs die Dylan zelf schreef, was Song to Woody. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (6): Tussen Rotolo en Baez

Dylan kende Joan Baez al vóór hij op 24 januari 1961 New York neerstreek. Van op televisie. Ze debuteerde in 1959 op het eerste Newport Folk Festival en had in 1960 een eerste elpee uitgebracht. Ze was nochtans maar even oud als Dylan, maar stond al snel bekend als ‘de koningin van de folk’. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (5): God met ons

Het was de cover van Joan Baez die me liet kennismaken met Dylan’s With God on our side, een anti-oorlogsballade van zeven minuten. Ik had de verzamelelpee van Baez ergens voor een habbekrats gekocht. Haar frêle sopraan boorde de woorden in mijn darmen. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (4): Andere tijden

The times they are a-changin’ is een van de liederen die het meest op het lijf plakken van de jonge Dylan. Het was het lied van golven jonge generaties die in de zanger hun woordvoerder zagen. Een protestlied en een strijdlied. Een oproep, een signaal, de uitdrukking van de hoop om de maatschappij en de wereld te veranderen. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (3): Alles komt goed

Dub zo niet, alles komt goed. Zo klinkt de titel van Dylans Don’t think twice, it’s all right me comfortabel vertaald in de oren. Ik vind het een van zijn mooiste liefdesliedjes, niet zomaar mooi maar ook met een hoek af en een randje dat kwetst.

Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , | Plaats een reactie

Te gast: Eva Vanhengel

Soms schrijft mijn collega Eva neer wat haar beroert. Hieronder lees je haar eerste gastbijdrage op mijn blog. Wie weet volgen er nog, Eva? Lees verder →

Geplaatst in politiek, Te gast: Eva Vanhengel | Tags: , , | 1 reactie

Arnaud en Lara

Op een ochtend lag er op mijn bureau een dikke omslag. Hij bevatte het boek “Arnaud is een kunstenaar met het Downsyndroom, Lara een kunstenaar met een knieprobleem” van de hand van een zekere Lara Jakoba Breine. Lees verder →

Geplaatst in cultuur, integratie | Tags: , , , , , | 2 reacties

Lessen in Dylan (2): harde regen voorspeld

Dylan kreeg de Nobelprijs voor zijn poëtische liedjesteksten. Ik herinner me de indruk die A hard rain’s a-gonna fall op me maakte, verschenen op “The freewheelin’ Bob Dylan” in 1962, toen ik het voor het eerst hoorde eind de jaren zeventig. Ik was een jaar of veertien en couplet na couplet zinderde de tekst in mijn hoofd. Lees verder →

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , , , | Plaats een reactie