De Muts

Op 2 december 1985 stapte ik op de trein naar Marche-les-Dames. Die dag begon mijn militaire dienstplicht. Tegen de zin van mijn moeder had ik ervoor gekozen om paracommando te worden. Toen al was ik van plan daar ooit een boek over te schrijven. Wel, dat boek werd mijn eerste roman. Je kan De Muts online en in de boekhandel bestellen (zie verder). Mijn roman werd goed onthaald en geraakte enkele maanden na de publicatie op de shortlist voor de Indie Awards 2018.

Twee op de drie Belgen willen de dienstplicht opnieuw invoeren, kopte Het Laatste Nieuws op basis van een poll in het voorjaar van 2018. De Vlamingen waren met 58 procent voorstanders wat minder gretig dan de Franstaligen. En bij de jongeren, de leeftijdscategorie die het uniform opnieuw zou moeten aantrekken, was het enthousiasme beperkt tot 47 procent. De cijfers tonen aan dat de legerdienst die werd opgeschort in ’94, nog tot de verbeelding spreekt.

Zelf zwaaide ik af eind februari 1987. Met een carnavalsfuif in een parochiezaaltje in mijn dorp, vierde ik mijn afscheid van de wapenen. De vuistdikke classeur met nota’s, brieven en stencils over mijn leven bij de para’s bleef vervolgens bijna twintig jaar stof vergaren.

In juli 2009 kon ik gedurende een dag of veertien beschikken over het huis van mijn zus. Ik trok erheen om wat zaken in mijn leven op een rijtje te zetten. In mijn reistas: die dikke map. Je wist maar nooit. Ik schreef dagen aan een stuk van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat de eerste gulp van De Muts.

Ik koos ervoor om van het boek een roman te maken, gestoeld op mijn ervaringen en verhalen, maar met een fictief plot. De Muts werd een passie, een cocon om me in terug te trekken en te schrijven, schaven en schrappen. T elkens ik hoofdstukken veranderde, toevoegde of een nieuwe wending bedacht, sloeg ik het document op onder een nieuwe naam. Zo verzamelde ik 30 versies. Genoeg om het te publiceren, 31 jaar nadat ik afzwaaide.

Met de publicatie bij Bravenewbooks trok ik een streep getrokken onder De Muts. Het is een boek geworden van ongeveer 80 hoofdstukjes en 350 bladzijden. Het is verkrijgbaar of bestelbaar in de boekhandel en online, bij bol.com en via de standaardboekhandel.be. Op die site vind je meer info over het verhaal en commentaren van lezers.

Onlangs kwamen de paracommando’s dankzij het megapopulaire tv-programma Kamp Waes opnieuw in de belangstelling. In Kamp Waes nemen enkele geselecteerde burgers deel aan een ingekorte versie van de qualification course bij de special forces. Die elitetroepen maken deel uit van een grotere elite-eenheid, het in 2018 opgerichte Special Operations Regiment. De grootste componenten van dit regiment vormen de twee Belgische paracommandobataljons, het Waalse 2de Commando uit Flawinne en het Vlaamse 3de Para uit Tielen. Ook deze elitetroepen krijgen een maandenlange harde fysieke en mentale opleiding die veel kandidaten niet tot een goed einde brengen. Daarover gaat De Muts. Heimwee naar de uitzendingen van Kamp Waes?  Lees dan De Muts.