GR20

In september 2015 hebben mijn dochters en ik een trektocht gedaan. We stapten negen dagen lang, van Calenzana naar Vizzavona, langs de GR20 in Corsica. Via deze pagina kan je de voorbereiding volgen. Het relaas van de tocht zelf, kan je in een boek lezen.

Hoe heeft die GR20 zich in mijn hoofd vastgehaakt? indexEen overblijfsel van mijn Corsica-raid van december 1986 met de paracommando’s van de Rav Air uit Schaffen? Het verhaal van een collega die op reis is geweest naar het eiland? De drang om eindelijk nog eens een lange bergvakantie te beleven? De midlifecrisis van een vijftiger die zich fysiek wil bewijzen in de meest legendarische GR-tocht van Europa? De onbewuste wens om op vakantie te gaan met de twee dochters maar zonder de vrouw? Ik weet het niet.

Maar het plan werd opgevat en Winke en Jolente wilden graag mee. Ik heb hen gewaarschuwd. Het is een zware tocht. Op de blogs en websites die er informatie over verstrekken, las ik dat je een ervaren wandelaar in de bergen moet zijn om er aan te beginnen. Iemand schreef wel dat iedereen de GR20 aan kan, zolang je je maar grondig voorbereidt. Niet alleen wat betreft uitrusting en materiaal. Ook wat betreft oefening en training.

Deze blogger raadde aan de training geleidelijk op te bouwen, met steeds langer wordende weekendwandelingen, met een steeds zwaardere rugzak op de schouders en met een “proef” van drie dagen langs een GR die langs de Semois in de Ardennen loopt, met al je materiaal, waarbij je zo’n 74 kilometer aflegt klimmend en dalend langs het rivierdal. Winke en Jolente zegden dat ze ook dat ervoor over hebben. Je leest er op deze pagina’s meer over.

Daarna hebben we een richtdatum geprikt voor het echte werk: de eerste septemberweek van 2015. Dan konden ze nog tijdens juli en augustus hun kampen, reizen en studentenjobs doen en waren we zeker dat we niet zouden worden verontrust door herexamens.

En we beslisten voor de korte versie van de GR20 te gaan: geen kleine 200 kilometer op 15 dagen van Calenzana naar Conca, maar 9 dagen, van Calenzane naar Vizzavona, waar je met een treintje de bergen kunt verlaten. Zo konden we op een kleine 14 dagen tijd nog enkele dagen strandvakantie meepikken.

Voor ons vertrek stootte ik in de bib nog op een nieuwe Trotter Corsica van 2014. De waarschuwingen voor de GR20 waren niet van de poes: ‘alleen geschikt voor doorgewinterde wandelaars’, ‘zondagwandelaars kunnen maar beter op het strand blijven liggen want dit is afzien’, ‘zorg ervoor dat je in een goede lichamelijke conditie verkeert’, ‘slechts 50% van de wandelaars legt de hele GR20 af!’, ‘het noordelijk deel is het zwaarst’.

Ik maande mijn dochters aan om de passages in de Trotter zeker te lezen. ‘Maar papa’, zei de oudste, ‘dat is nog meer dan een jaar!’ ‘Ja maar’, antwoordde ik, ‘we zullen ons terdege moeten voorbereiden en trainen, want wij willen bij de goede 50% eindigen.’ Ze schoten in de lach.

Intussen is de GR20-Noord een herinnering. Maar je kan er hier nog mee van genieten, in de pagina’s over de voorbereiding, en in de genummerde blogposts. Die posts blijven op deze blog nog staan tot het boek over de tocht beschikbaar is.

(De illustratie bij dit artikel is de proefdruk van de omslag van een boek dat via deze link te bestellen is: http://bit.ly/2letCcK)

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s