Mensen, wij allemaal, zijn in staat tot wreedheden, en dus ook tot racistische reacties op gebeurtenissen. Bij de racistische reacties op de dood van Ramzi Mohammed Kaddouri en de massale geschokte weerklank daarover in de media, dacht ik terug aan het boek van wijlen Jan De Laender waarover ik ruim drie jaar geleden deze blog schreef. Angst voor het vreemde, waaraan racisme is gerelateerd, is biologisch en historisch ingesleten maar wordt ook aangeleerd en doorgegeven, bij alle groepen mensen. We kunnen het ook leren beheersen en onderdrukken, ook daarin verschillen mensen van dieren.
Wij mensen, zoogdieren met een flink stel hersens, zijn wrede wezens. Moedwillig kwaadspreken, pesten, folteren, moorden, niets is onze zoogdierensoort vreemd. Zelfs voor een massamoord meer of minder draaien we onze hand niet om. We hebben een genocide ontketend op de joden en op nog ruim twintig anderen volkeren. We hebben een atoombom ontwikkeld en er meteen ongeveer 275.000 inwoners van Hiroshima en Nagasaki mee om het leven gebracht. We hebben brandbommen op prachtige Duitse steden laten vallen die in Dresden een vuurstorm veroorzaakten waardoor we zo’n 135.000 ouderen, vrouwen en kinderen tot as verpulverden. We lieten meer bommen op Vietnam vallen dan op heel Europa en Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog. We hebben vijf miljoen Russische boeren gedood en tien miljoen anderen in goelags gestopt.
View original post 1.804 woorden meer
