Het dode hart

Een van mijn favoriete liedjes van Midnight Oil is The dead heart, zoals mijn vrienden en trouwe lezers weten. Het is een liedje met een boodschap, waarin zanger Peter Garrett, die het later tot Australische milieuminister schopte, in de huid kroop van de Aboriginals.

Lees verder →

Geplaatst in Gwenny De Vroe, politiek | Tags: , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Bij de dood van Dehaene: twee buizerds en een ervaren gids

Twee buizerds spelen krijgertje. Ze zeilen hoog op de warmtegolven boven het voetbalveld van KVC Haacht naast het natuurgebied achter ons huis. Eindelijk. Al vele weken verwacht ik de buizerds. Een van de komende dagen zullen ze me zoals de voorgaande jaren weer proberen uit de buurt van hun nest te verjagen, door me in duikvlucht af te schrikken als ik aangejogd kom op een lang recht pad dat geruisloze stuka-aanvallen langs achter mogelijk maakt. Lees verder →

Geplaatst in liefde, literatuur, natuur, politiek | Tags: , , , , , , | Plaats een reactie

Geen 100% Madrid

Mijn vrouw had me een gidsje cadeau gegeven, 100% Madrid. Met een uitneembare plattegrond, met zes stadswandelingen en tips allerhande voor bezienswaardigheden, musea, restaurants, winkels, uitgaan, hotels en plattegronden. Zo beloofde de omslag. Lees verder →

Geplaatst in reizen | Tags: , | Plaats een reactie

Maggie en Gwenny in Ons Tehuis Brabant

Ons Tehuis Brabant (OTB) is in Kampenhout en omgeving een begrip. Ik had de eer en het genoegen er als waarnemer in het zog van de liberale dames Maggie De Block en Gwenny De Vroe een bezoek te mogen brengen. Lees verder →

Geplaatst in Gwenny De Vroe, politiek, samenleving | Tags: , , , , , | Plaats een reactie

Hoe win je een hart?

N-VA drijft op angst, titelt politicoloog Carl Devos, maar wie het hart kan winnen, wint de verkiezingen. In een opinie in De Morgen (5 mei) besluit hij dat alle partijen nog heel wat onbesliste kiezers kunnen winnen in de eindspurt naar 25 mei, ‘als ze dat doen vanuit hun eigen overtuiging, niet via waarschuwingen voor de concurrent. En niet enkel met slimme voorstellen, maar met emotie. Wie het hart wint, wint de verkiezingen.’ Lees verder →

Geplaatst in Gwenny De Vroe, politiek | Tags: , , | Plaats een reactie

Madrid in het spoor van ‘don Ernesto’ Hemingway

De taxichauffeur die ons van de luchthaven naar de stad bracht, raadde ons al de cervecería Alemana aan. Met meer dan honderd jaar op de teller een van de oudste kroegen van Madrid, gelegen op de levendige Plaza Santa Ana. De man, supporter van Atletico en dus ook van Thibaut Courtois, vertelde er niet bij dat het de cervecería was waar don Ernesto vele uren sleet. Dat had ik al gelezen in een reisgids. Daar moesten we dus heen.

Lees verder →

Geplaatst in literatuur, reizen | Tags: , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Vier pausen en een ongelovige Thomas

Al van toen ik in het witte habijt van misdienaar met de handen gekruist en de rug van de kale priester in mijn blikveld mezelf moest concentreren op het stilzitten in de kerk, vroeg ik me af waarom de Heer het brood brak en het niet gewoon sneed met een mes. Ze hadden toen toch al messen? Hoe zouden ze anders het paaslam slachten en ontweien? Lees verder →

Geplaatst in geschiedenis, samenleving | Tags: , , , | Plaats een reactie

Met Gwenny op de zuipkar

Je houdt niet voor mogelijk wat een verkiezingsbord allemaal kan meemaken. Lees verder →

Geplaatst in Gwenny De Vroe, politiek, vriendschap | Tags: , , , , , , , | Plaats een reactie

Gwenny en de Chinese ballon

Ingespannen zat ze over haar laptop gebogen, surfend naar ideeën. Kijk hier, veerde ze opeens recht. Het was een foto van een vreemd tafereel dat het scherm vulde. Ik moest me voorover buigen om te zien welk wonderlijk, nooit eerder gezien toestel Gwenny’s aandacht had getrokken. We moeten het wel bestellen in China, zei ze, zou ik dat wel riskeren? Maar ze gaf meteen al zelf het antwoord: ik doe het. Lees verder →

Geplaatst in Gwenny De Vroe, politiek | Tags: , , , , , , | Plaats een reactie

Diversiteit, een feest

Vanuit het heelal zoomen we in op de planeet aarde, ergens tussen Latijns-Amerika en het Verre Oosten, boven Afrika. Een onooglijk provinciestadje in Europa, het doet amechtig zijn best om de eindjes aan elkaar te knopen. In de schaduw rust een Vlaams en landelijk verkavelingsdorp. Een fermette in lichtgele baksteen op een lap bewerkte grond van net geen twintig are aan een bosrand. Een huiskamer waar langs twee grote ramen het lentelicht binnenvalt op de feestelijk gedekte tafel voor acht grote mensen. Er schiet wat valer licht over voor het kleine tafeltje met vijf kinderbordjes voor de kleinsten. Een plantenzee op de vensterbanken groeit in vele tinten groen naar de voorjaarszon. Paasmaandag. Lees verder →

Geplaatst in integratie, vriendschap | Tags: , , | Plaats een reactie