Lessen in Dylan (12): Op de country-toer

Na “John Wesley Harding” genoot Dylan verder maandenlang van zijn gezin en Sara. Terwijl de wereld in de ban was van de psychedelische rock werkte hij aan nummers voor een echte country & westernplaat. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (11): Een traan kwam naar zijn oog

Rond half acht ‘s morgens zat ik zoals alle ochtenden met mijn hoofdtelefoon op te lezen op de trein naar mijn werk. Boven de weiden tussen Mechelen en Vilvoorde kwam de zon piepen. Ik weet niet meer welk boek ik aan het lezen was, maar op het moment dat de oranje vuurbal de berijpte weiden deed glinsteren, hoorde ik op mijn iPod Bob Dylan een lied aanheffen dat ik nog niet kende. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (10): Iedereen stoned

1966, vijf jaar nadat Bob Dylan op zoek naar Woody Guthrie in New York was aanbeland, had hij de folkmuziek met eigen nummers een nieuw elan gegeven, ging hij door voor het geweten van Amerika, was hij aanbeden en uitgejouwd omdat hij met een elektrische band rockmuziek was beginnen maken en had hij, voor de buitenwereld het zich realiseerde, met drie reuzen van platen, “Bringing it all back home”, “Highway 61 Revisited” en “Blonde on Blonde” de rockmuziek van aanschijn veranderd. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan | Tags: , , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (9): Van waar de wind komt

Als je even niet op de naam van het nummer komt, volstaat het een Dylankenner te vragen: hoe heet dat liedje weer met de bordjes en die weerman? Subterranean Homesick Blues dus. Die videoclip-achtige bordjes zijn voor het eerst te zien in de film “Dont look back”. De weerman slaat op het gezegde, geboren in dit liedje, dat je geen weerman nodig hebt om te weten van waar de wind waait. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (8): wie neemt afscheid?

Met It’s all over now, baby blue sluit Bob Dylans plaat “Bringin’ it all back home”. Op basis van de titel lijkt het een afscheidslied. Het plantte een brok in mijn keel en bracht een traan naar mijn oog, in de onmogelijkheid als mijn vriend Raf me had gebracht om er niet geconcentreerd naar te luisteren in die doodstille aula, bij zijn uitvaart. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur, vriendschap | Tags: , | Plaats een reactie

Het Vredesbos

Een zekere John Taylor heeft in 1994 een boom mogen kiezen. De boom zal voor eeuwig zijn naam dragen. Taylor was een van de Amerikaanse veteranen die het strijdtoneel van de Slag om de Ardennen opnieuw bezocht, na er vijftig jaar eerder mee te hebben gevochten met de beroemde 101ste Airborne Division. Lees verder

Geplaatst in geschiedenis | Tags: , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (7): Het grote idool

Dat de jonge Dylan inspiratie vond bij zijn liefjes, beschreef ik in vorige bijdragen. Maar het waren niet alleen vrouwen die Dylan hebben beïnvloed. De veruit belangrijkste man naar wie hij heeft opgekeken, die hij verafgoodde en navolgde, was Woody Guthrie. Een van de eerste songs die Dylan zelf schreef, was Song to Woody. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (6): Tussen Rotolo en Baez

Dylan kende Joan Baez al vóór hij op 24 januari 1961 New York neerstreek. Van op televisie. Ze debuteerde in 1959 op het eerste Newport Folk Festival en had in 1960 een eerste elpee uitgebracht. Ze was nochtans maar even oud als Dylan, maar stond al snel bekend als ‘de koningin van de folk’. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (5): God met ons

Het was de cover van Joan Baez die me liet kennismaken met Dylan’s With God on our side, een anti-oorlogsballade van zeven minuten. Ik had de verzamelelpee van Baez ergens voor een habbekrats gekocht. Haar frêle sopraan boorde de woorden in mijn darmen. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , | Plaats een reactie

Lessen in Dylan (4): Andere tijden

The times they are a-changin’ is een van de liederen die het meest op het lijf plakken van de jonge Dylan. Het was het lied van golven jonge generaties die in de zanger hun woordvoerder zagen. Een protestlied en een strijdlied. Een oproep, een signaal, de uitdrukking van de hoop om de maatschappij en de wereld te veranderen. Lees verder

Geplaatst in Bob Dylan, cultuur, literatuur | Tags: , , | Plaats een reactie