Aanrijding met een persoon te Vilvoorde

Lang voor de wekker ging, haalde vanochtend niet het gejubel van de vogels om het aanbreken van de dag maar het luide geruis van de regen me uit mijn slaap. Toen kon ik nog niet weten dat omstreeks dezelfde tijd enkele kilometers verder richting Brussel iemand anders ontwaakte en besliste dat het leven lang genoeg had geduurd. Lees verder →

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | Plaats een reactie

De fotoshoot

Een uur en een half liefst hadden ze uitgetrokken voor de fotoshoot. Tja, er moest toch een foto op de uitnodiging voor onze fuif! Allemaal vonden ze het een geweldig idee om de shoot in uniform te doen. Ik weet niet meer wie het idee had geopperd. Dus stonden we daar met z’n achten, zes van ’73 en twee van ’63, om ons te laten fotograferen.  Aan het  uitgespeelde lokaal dan nog dat zo oud is dat ik het, samen met de andere witte abraham, als enige nog mee had helpen bouwen.   Lees verder →

Geplaatst in Haacht, vriendschap, vrije tijd | Tags: , , | Plaats een reactie

Ik kan geen onmens zijn

Op pinkstermaandag brachten we een bezoek aan Kazerne Dossin in Mechelen, het nieuwe museum over de holocaust en de mensenrechten. Het onderwerp houdt me al jaren bezig.  Met haar lange zijde ligt de Dossinkazerne langs de Mechelse vest. Het witte museum werd pal rechtover de korte zijde met de ingangspoort neergepoot. Hoewel het nog maar enkele maanden geleden officieel open ging, zijn de maneblussers nu al fier op dit landmark. En ik eigenlijk ook. In een mum van tijd kreeg Kazerne Dossin 50.000 bezoekers over de vloer. Lees verder →

Geplaatst in geschiedenis, integratie | Plaats een reactie

Wriemelende valkjes

Vanochtend moest ik een dringende boodschap doen in hartje Brussel. Bij het passeren van de Sint-Michielskathedraal zag ik een werfkeet langs de kant van de weg staan. Een oude man stapte er van zijn fiets en leek ingespannen door het venster van het houten hok te gluren.  Toen begreep ik het. De man keek gebiologeerd naar een nest wriemelende slechtvalkjes. Ik herinnerde me het bericht in de krant over de geboorte van de eerste valkjes van deze Brusselse lente, in hun nest hoog in een van de twee torens van de kathedraal. Lees verder →

Geplaatst in Brussel, natuur | Plaats een reactie

Mensen toch, waarom hebben wij dat gedaan?

Wij mensen, zoogdieren met een flink stel hersens, zijn wrede wezens. Moedwillig kwaadspreken, pesten, folteren, moorden, niets is onze zoogdierensoort vreemd. Zelfs voor een massamoord meer of minder draaien we onze hand niet om. We hebben een genocide ontketend op de joden en op nog ruim twintig anderen volkeren. We hebben een atoombom ontwikkeld en er meteen ongeveer 275.000 inwoners van Hiroshima en Nagasaki mee om het leven gebracht. We hebben brandbommen op prachtige Duitse steden laten vallen die in Dresden een vuurstorm veroorzaakten waardoor we zo’n 135.000 ouderen, vrouwen en kinderen tot as verpulverden.  We lieten meer bommen op Vietnam vallen dan op heel Europa en Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog. We hebben vijf miljoen Russische boeren gedood en tien miljoen anderen in goelags gestopt. Lees verder →

Geplaatst in geschiedenis, politiek | 3 reacties

De laatste nacht van Philippe

‘Was jij niet verkleed in Sinterklaas?’ Philippe is terug wakker. De vraag verrast me. Natuurlijk niet, ik lig van op het plooibed gewoon  naar hem te kijken.

Lees verder →

Geplaatst in familie, Haacht, vriendschap | Plaats een reactie

De stempel

Er is de jongste weken in de media nogal wat te doen geweest over het principe van de neutraliteit van de openbare dienst. Als ik aan een ambtenaar denk, komt me niet meteen dat volgens sommigen door een hoofddoek overschaduwde principe voor ogen. Dan denk ik eerst en vooral aan het schrikbarende wapen dat de ambtenaar grijpensklaar in zijn buurt houdt: een stempel. Lees verder →

Geplaatst in politiek | Plaats een reactie

Franciscus, de revolutionair en de tegenpruttelaar

Sinds 13 maart is de poster die in mijn kantoormodule hangt verouderd. Op die poster staan afbeeldingen van de pausen die de rooms-katholieke kerk erkent, met hun wapenschild (vanaf Innocentius III), van Petrus tot Benedictus XVI. Op city-trip in Rome kocht ik de poster enkele jaren geleden als een leuk hebbeding. Toen hij onlangs tussen een lang vergeten stapel papier terug opdook,  kreeg ik het idee om hem op te hangen op mijn kantoor. Als tegengewicht voor de talrijke posters en slogans die andere kantoormodules op deze gang in het Vlaams Parlement sieren. Posters en slogans over de dood van God, de achterlijkheid van godsdiensten of de domheid van gelovigen die de moed ontberen enkel op hun verstand en de wetenschap te betrouwen. Lees verder →

Geplaatst in geschiedenis, politiek | Tags: , | Plaats een reactie

Arco en de jacht op het verloren schaap (*)

Hoe lang duurt het nog vooraleer het ACW zijn naam verandert? Gisteren dacht ik aan de Herald of Free Enterprise.  Woensdag 6 maart is het exact 26 jaar geleden dat de boot bij het uitvaren van Zeebrugge in 90 seconden kapseisde.  Het schip, met in grote witte letters op de rode scheepswanden de naam Townsend Thoresen, was vertrokken met geopende boegdeur. De boeggolf spoelde het autodek in.  Een week later bevoer geen enkele vaartuig met de naam Townsend Thoresen nog de Noordzee.  Het gehavende ACW zal weliswaar niet in 90 seconden kapseizen, maar zet nu toch al wekenlang de auto’s en passagiers aan boord onder het boegwater. Lees verder →

Geplaatst in politiek | Tags: , , | Plaats een reactie

Ondergronds Brussel tussen het Centraal Station en de Koloniënstraat

Als je in de lokettenzaal van het Brussels Centraal Station kiest voor uitgang Kantersteen, beland je in een lange onderaardse gang die naar de metro leidt en een bovengrondse uitgang heeft aan de Koloniënstraat. Vroeger stonk die gang naar urine. Vandaag verstoppen hardboard-platen met grote reclameaffiches van Beliris langs één zijmuur de lopende renovatiewerken. Zeker de pendelaars die ’s ochtends vroeg hun overvolle warme trein uitstappen, krijgen indien ze dat wensen nog eventjes, al is dat een relatief begrip in spooromgevingen, de kans om de ontwakende onderkant van een grootstad in ogenschouw te nemen, met echte bedelaars, straatmuzikanten, daklozen en landlopers. Lees verder →

Geplaatst in Brussel | Tags: , , | Plaats een reactie