Op weg in Brussel (5): Revolte in de galerij

De Grijze Man heeft zich, dankzij een van zijn dochters, Spotify laten aansmeren. Nu stapt hij niet meer met zijn iPod vol iTunesmuziek maar met zijn iPhone vol Spotify-afspeellijsten van het Centraal-Station naar zijn werk. Maar nog altijd met zijn favoriete muziek uit de jaren zeventig en tachtig in de hoofdtelefoon.

Bij het uitlopen van het station stuit hij meteen op een drietal trouwe bedelaars met een vaste stek: een aantrekkelijk jong meisje, met wie de Grijze Man al enkele maanden overweegt een gesprek aan te knopen; een man die in voddige kleren bedelt voor een operatie; en een man die gewoon bedelt omdat hij honger heeft. Vandaag is er een nieuwkomer. Wat verderop dan de vaste bedelaars staat een jonge kerel te grijnzen die zijn bedelbekertje vastgemaakt heeft aan een touwtje dat hangt te zwieren aan een stok, zoals het aas aan een hengel. De Grijze Man neemt zich voor hem te vragen wat de bedoeling is. Morgen.

Als een politiecombi voor het zebrapad halt houdt om de Grijze Man te laten oversteken, denkt hij terug aan de foto van die twee lachende vrouwelijke politieagentes van middelbare leeftijd die in Luik in de rug zijn aangevallen met een mes en daarna met hun eigen pistool werden geëxecuteerd. Bij het zien van de foto in de krant had de Grijze Man een krop in de keel gekregen. De dader van de terreurdaad was blijkbaar een naar verluidt geradicaliseerde crimineel van autochtone oorsprong op penitentiair verlof. De kranten voorspelden dat die vakantie de goede minister Geens later op de dag in de Kamer in lastige papieren zou brengen. Niet dus.

In de Sint-Hubertusgalerij hangen grote affiches op van REVLT, wat staat voor Revolt, een tijdelijke tentoonstelling in de Vanderborght-building, met Brusselse kunstenaars die de wereld een geweten willen schoppen. Op de achterkant staan afbeeldingen uit de belle époque. De spandoeken nemen de Grijze Man mee terug naar een gesprek van twee dagen geleden met Ann. Toen Raf nog leefde, was ze de vriendin van zijn veel te jong overleden vriend, een autodidact die hem zijn leven lang dierbaar zal blijven. Bijvoorbeeld omdat hij de Grijze Man in de jaren tachtig de weg wees naar Vargas Llosa, Saramago, Coetzee en andere geliefde schrijvers.

In tegenstelling tot de Grijze Man, is Anneke na die lang vervlogen jaren niet opgehouden de wereld te verbeteren. Ze onderhoudt de Grijze Man onder meer over de plastic soep in de zee, de na zeven jaar nog altijd lekke kerncentrale van Fukushima, het uitsterven van de insecten, de problemen van de Masaï in de Serengeti en het leed van vluchtelingen, overal ter wereld.

Als hij de Sint-Hubertusgalerij uitstapt ruimt de Grijze Man met “Love will tear us apart” van Joy Division in zijn oren de baan voor een ongewassen man met een groezelige rugzak op zijn rug en een gehavend valies achter zich aan. Boven op de koffer heeft hij een karton vastgebonden om de uitpuilende inhoud te vrijwaren van de schaarse regendruppels die deze dagen snel in een stortbui kunnen veranderen. Tien meter achter hem duwt een even vroegoude vrouw met een hoofddoek en rokken tot op de straatstenen een kinderwagen voort. Erin een grote peuter met een bos zwart haar, nog dromend van een nieuwe toekomst.

Wat verder, verscholen onder de gaanderij aan de Stormstraat, steekt een volgende landloper zijn potje uit naar de Grijze Man. Deze vagebond houdt een bordje voor zich met de boodschap dat hij geld nodig heeft om de terugkeer (la ritorne) naar zijn eigen land te bekostigen.

De Grijze Man zucht. Waar is de tijd dat ook hij zich bekommerde om verheven wereldproblemen en sociale kwesties als de redding van de planeet, de vrijheid van de mensen achter het IJzeren Gordijn of op het plein van de Hemelse Vrede, de gevaren van de kernenergie en de Amerikaanse bemoeienissen in Centraal- en Zuid-Amerika? Hoe lang was het geleden dat hij mee stapte in betogingen tegen kernraketten of voor de democratisering van het hoger onderwijs?

Aan het Museum van de Nationale Bank van België worden de eerste tonen van Dylans “Shelter from the storm” onderbroken door het wereldwijd gekende sms-bliepje van de iPhone: naar verluidt zit de baas van de Grijze Man te wachten op een persbericht over een decreet dat moet tegengaan dat zogenaamde “over de topspelers” als Netflix en Amazon onze Vlaamse mediasector en zijn kwaliteitsvolle content verder bedreigen. De Grijze Man versnelt zijn pas, perfect gedrild voor het werk in de altijd groeiende economie.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Brussel, De Grijze Man en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s