Poppenmeester

De Grijze Man kan nog veel leren van Ziggy, zijn jonge collega. Neem nu kunstinitiatie. Ziggy vindt dat je bij het verkennen van het culturele speelveld bereid moet zijn uit je comfortzone te treden. Het is, zo argumenteert hij, zoals het proeven van gerechtjes: zonder proeven mag je niet zeggen dat je iets niet lust. Ok, cut the crap, zei de Grijze Man, welke kunst wil je me leren kennen? Heavy metal, antwoordde Ziggy. “Master of puppets” van Metallica.


OMG, zei de Grijze Man. Het toeval wilde dat zijn vrouw hem nog niet zo lang geleden een nummer heeft laten horen van Metallica. “Nothing else matters” of zoiets. Een nummer waaraan ze blijkbaar goede herinneringen bewaart. Maar de Grijze Man klonk het van geen kanten bekend in de oren. Hij wist alleen dat Metallica een heavy metal-groep was. Hoewel hij wel goede herinneringen bewaart aan hard rock-groepen uit zijn jeugd, is de vermelding van het genre heavy metal genoeg om te zeggen: lust ik niet.

Maar Ziggy kan soms zeer vasthoudend zijn. Niet voor niets heeft hij zopas een Spartacus Hero-medaille ontvangen. In navolging van de Grijze Man begon Ziggy vorig jaar deel te nemen aan tien kilometer lange en loodzware hindernissenraces. Terwijl de Grijze Man het tot nog toe hield bij maximaal twee van die wedstrijden per jaar, ging Ziggy voor de Spartacus Hero-titel, die onder de vorm van een medaille en een gratis hoodie wordt uitgereikt aan wie zes Spartacusraces in één jaar loopt.

Dat een echte Spartacus Hero een “lust ik niet”-antwoordje op een kunstzinnige vraag niet verdient, zag de Grijze Man na een nachtje slapen wel in. Dus pendelde hij naar Brussel met de Poppenmeester van Metallica in zijn oren en een boek over allerlei liberale ideologen uit de jaren tachtig onder zijn ogen. Wat is blijven hangen van de liberalen zijn de namen Lepage, Buchanan en Hayek. Wat is blijven hangen van Metallica is een geluidsmuur van muziek op de vlucht, flikkerende gitaren, hitsige bewegingen, bezwerend geschreeuw.

En? Op hun bureau op de vierde verdieping keek Ziggy de Grijze Man aan met van hoop vervulde ogen. Het ligt gevoelig blijkbaar, concludeerde de Grijze Man. Hij herinnerde zich dat Ziggy niet zo lang geleden beide concerten van Metallica in het Antwerps Sportpaleis heeft bijgewoond. Inderdaad, alle twee dus. Hij liet dat nog even bezinken vooraleer Ziggy van antwoord te dienen.

Hij dacht: kan ik Ziggy over die plaat die volgens hem het aanschijn van de rock heeft veranderd en de heavy metal op de wereldkaart heeft gezet, onverbloemd mijn persoonlijke waarheid zeggen? Hm, klonk het eindelijk, aarzelend. Ik denk dat ik nog eens een tweede keer goed moet luisteren, zei de Grijze Man.

Zoals bij zovele zaken in het leven, liep het de tweede keer beter. De Grijze Man herkende enkele riedeltjes, hij hoorde in de opgezweepte gitaren een kudde mustangs galopperen, hij stelde zich voor hoe flitsend die vingers over de snaren moeten jagen, hij besefte dat de nummers met zorg waren gecomponeerd, soms met klassiek lijkende noten als prelude en dan die doordacht gemetselde muren van geluid.

Intussen heeft de Grijze Man de liedjes van beton een derde keer op zijn oren losgelaten. Hij googelt Metallica. Hij leest een artikel uit De Morgen dat “Master of Puppets” omschrijft als het magnum opus van Metallica. Hij verneemt dat er blijkbaar net een geremasterde luxe-versie van de plaat is heruitgebracht. Opgenomen in de Amerikaanse Library of Congres, als cultureel erfgoed.

Hij leest het verhaal van de klassiek geschoolde bassist Cliff Burton die in een ongeval op 27 september 1986 het leven liet op weg van Stockholm naar Denemarken, net nadat de plaat afgewerkt was. Hij denkt, wat een verhaal. En hij zucht: waar was ik in die tijd van mijn legerdienst toch mee bezig, dat het me helemaal voorbij is gegaan.

Metallica zal niet de Nobelprijs voor Literatuur winnen, denkt de Grijze Man, en heavy metal zal voortaan niet elke dag zijn dag opfleuren. Maar Master of Puppets blijft wel op zijn iPod staan. Taste me you will see! En hij schonk Ziggy een gesigneerde versie van Belpop Bonanza. Omdat hij de Spartacus Hero medaille heeft behaald, weet je wel.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in cultuur, De Grijze Man, kunst en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s