De mannen gaan op weekend

T-10 liet de bellenman van de mannen al weten, tien dagen voor de datum aanbreekt om te vertrekken op mannenweekend. Hieronder kunnen de vrouwen en andere geïnteresseerden eens lezen hoe zo’n mannenweekend eruit ziet. Of tenminste, wat ervan mag geweten worden.


De bellenman speelt een toonaangevende rol in de mannenclub. Elke dinsdag stuurt hij de mannen een sms met een aan de actualiteit gelinkte boodschap om verzamelen te blazen in de den Dijk, hun stamcafé. Het is niet alleen een leuke manier om aan een prettig vooruitzicht te worden herinnerd, het geeft mannen die eens uitzonderlijk verstek moeten geven de gelegenheid met een simpel antwoordje hun afwezigheid te melden.

De mannenclub telt zo’n vijftien leden. Het aantal is moeilijk exact te bepalen. Enkele 057jaren geleden ging ook een West-Vlaamse neef van twee broers uit de club mee op mannenweekend zonder naar de wekelijkse bijeenkomsten af te zakken, maar die lijkt inmiddels te hebben afgehaakt. De derde broer van twee andere broers uit de mannenclub neemt alleen deel aan het mannenweekend maar niet aan de dinsdagavonden. Als sportman is hij wel de kampioen van de mannen als een aantal onder hen deelneemt aan outdoor sportwedstrijden als de Race against Nature of de Spartacusrun. Nog een derde man, een sportjournalist, laat zich gewoonlijk maar één dag spotten op het mannenweekend en komt hoogst uitzonderlijk eens binnenwandelen in den Dijk, vooral wanneer daar voetbal wordt vertoond.

Elk jaar gaan ook de gedachten van de mannen naar hun dode man, Philippe. Die is twee jaar geleden veel te vroeg aan kanker overleden maar hij duikt nog zeer regelmatig op, vooral wanneer de mannen zich na ettelijke glazen bier of wijn laven aan dierbare herinneringen en grappige anekdotes.

Morgen is het T-0. Tussen 9 en 9.30 u (ten laatste!) verzamelen de mannen die zich van hun drukke en belangrijke carrières in het echte bedrijfsleven of van hun baantje in het onderwijssysteem onzer jeugd hebben kunnen losrukken in Herent. In een ruime villa verwelkomt een van de mannen, een ambtenaar-burgie, hen zoals het inmiddels traditie is, met sterke koffie. Vooraleer ze met bedrijfswagens (want die hebben chauffeurs met tankkaarten door de werkgever betaald) richting Ardennen rijden, stelt hij ook zijn sanitair nog eens ter beschikking.

In de Ardennen plunderen de mannen vervolgens een Colruyt of Aldi om zich van voedsel te voorzien en vooral om een voldoende grote hoeveelheid drank in te slaan. Na een bezoekje aan een pizzeria of brasserie doen ze een activiteit, afhankelijk van waar de weekendplaats juist is gelegen: een brouwerijbezoek, een partijtje bowling, een korte wandeling met een lang terras of cafébezoek, een ritje karten, langlaufen, …

’s Avonds trekken ze zich terug in hun gîte. Ze eten er spaghetti, waarvan de saus nu al staat te trekken bij de junior onder de mannen. De mannen die later komen wegens onmisbare zelfstandige activiteiten, een slecht uurrooster of, een grote zeldzaamheid gelukkig, een tegenwerkende vrouw, sluiten aan. Tot diep in de nacht spelen ze strategische en minder strategische gezelschapsspelen om de tijd te doden bij het drinken van wijn of bier. Om vrouwen die zich zorgen maken over de veiligheid bij deze activiteiten, gerust te stellen: er is altijd een geheelonthouder aanwezig wiens naam ik niet zal verklappen, die in noodgevallen ook beschikbaar is als bob.

’s Ochtends na het ontbijt rijgt iedereen de stapschoenen aan, behalve zij die zich door bepaalde aanvaardbare fysieke mankementen laten verontschuldigen, katers zijn met andere woorden onaanvaardbaar. De mannen vertrekken voor een lange wandeling vol pret en plaagstoten, verzet en stimulerende gesprekken. Het is doorgaans de voormalige voorzitter van de vzw van de scouts waar de meerderheid zijn korte broek heeft versleten, die de kaart vasthoudt. Tegen de middag zorgen de afwezigen voor de gemotoriseerde bevoorrading op een afgesproken plaats. Tegen zonsondergang of, als de Grote Leider zich een paar keer teveel van weg heeft vergist flink na zonsondergang, arriveren ze moe maar tevreden terug in de gîte.

Tijd voor een uitgebreide aperitief. De kookploeg, elk jaar onder de leiding van dezelfde ervaren en inmiddels hogelijk gewaardeerde kok, zondert zich vergezeld van wat alcoholisch nat af in de keuken om een feestmaal te bereiden waarin een goed stuk wild altijd de hoofdrol speelt. Tijdens het diner spelen zich discussies af over thema’s waarover de meningen soms stevig botsen en de emoties zo hoog kunnen oplaaien dat er een spons bijgehaald wordt. Alleen wie de spons heeft, mag het woord voeren en de spons dan doorgeven aan iemand anders die beleefd om het woord vraagt of de spons rechtgeveerd met luide stem opeist.

Afhankelijk van de stemming en het gewicht van de voorbije nacht spelen de mannen de volgende ochtend nog wat gezelschapsspelletjes, een nerf-battle of andere fysieke activiteiten in de winterzon. Er wordt natuurlijk weer geaperitiefd en de resten worden opgegeten en verdeeld, de gîte waar nodig gepoetst en opgeruimd. De betrachting is terug thuis te zijn als de kinderen van de scouts komen. De volgende dinsdag breekt T-364 aan.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Haacht, vriendschap, vrije tijd en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s