De ontbijtclub van Ikea

Voor één euro kan je bij Ikea ontbijten. Een commercieel initiatief van een meubelgigant groeide uit tot een nieuwe vorm van verenigingsleven die – ongewild, vermoeden we – de sociale cohesie bij gepensioneerde buurtbewoners versterkt.

We waren te vroeg aan de Ikea-vestiging van Zaventem. Een half uur liefst. Op de immense parking waren nochtans al verrassend veel parkeerplaatsen dichtbij de in- en uitgang van de supermarkt bezet. In de auto’s zaten mensen te wachten. Vooral oudere mensen, merkte ik op. Het zonnetje scheen historisch warm voor de tijd van het jaar, dus wij gingen maar postvatten aan de grote draaideur. Niet dat we daar als eersten stonden. Drie bejaarde echtparen en een jonge moeder met een dochter van een jaar of zeven stonden er al te koekeloeren.

Om twintig voor tien schoven de bejaarde echtparen in pole position aan de draaideur. Op de parking gingen portieren open en klapten dicht. Gepensioneerden vervoegden hun generatiegenoten aan de draaideur. Kussen, handdrukken, ze kenden elkaar.

Tot onze verrassing draait de groep, in die enkele minuten tot een dertigtal personen aangegroeid, om kwart voor tien in één geut de deur binnen. Een kwartier vroeger dan het vermelde openingsuur. Als we mee binnen draaien, zien we de oudjes de roltrap oplopen, jawel, zich gewoon naar boven laten geleiden gaat blijkbaar niet snel genoeg. Krijgt de eerste bezoeker van de winkel een prijs misschien?

Boven zien we tot wat een goed gedisciplineerde falanx van bejaarden in staat is. Een deel van de slagorde zoekt de beste plaatsjes uit in de cafetaria, om hele tafels bezet te houden. Een ander deel bestormt de koffie-automaten, gewapend met drie, vier mokken in beide handen, snel van de wachtende stapels gegrist. Een laatste deel, het kleinste, gaat aan een volgend poortje aanschuiven, de ingang van het nog gesloten ontbijtbuffet. Sommigen duwen al een winkelkarretje voor zich uit.

Het begint ons te dagen als we de affiches lezen die boven het ontbijtbuffet hangen. Promo ontbijtbuffet voor 1 euro: een warme drank, 2 broodjes naar keuze, sneetje kaas, een ikeaontbijtconfituurtje en een botertje. De massa mensen die te vroeg naar Ikea is afgezakt, heeft zich niet vergist. Ze willen bij de eersten zijn om van het promo ontbijtbuffet te genieten voor 1 euro. Of voor 2 euro, de luxe uitvoering van spek met eieren of gerookte zalm extra. Het buffet beschikt nog over alle andere mogelijke ontbijtingrediënten aan zeer democratische prijzen: fruitsla, fruitsap, yoghurt, koffiekoeken of croissants, taart en patisserie, allerlei soorten brood en beleg.

De koffie is gratis vóór tien uur. Om tien uur gaat het buffet open. Dan verdwijnen de koffietassen aan de koffie-automaten en kan je vóór je de kassa passeert een koffiemok nemen waarmee je verder de hele dag à volonté koffie kan tanken. ‘Voor één euro kan je thuis toch niet eten’, lacht een vrolijk vrouwtje haar rimpels in krullen. Ze heeft zich speciaal voor het ontbijt opgemaakt. ‘Dus spreken we hier af en passeren we hier gezellig onze voormiddag, met een lekker kopje koffie.’

Als het buffet opengaat, merken we dat de winkelkarretjes ontbijtkarretjes zijn, speciaal ontworpen om meerdere dienbladen op te kunnen plaatsen. Aan de kassierster vraagt mijn vrouw of ze het niet beu is, elke dag die gepensioneerden die staan drummen om te komen ontbijten. ‘Je raakt eraan gewend’, antwoordt ze. ‘Sommigen blijven hier ook nog middagmalen. En in de namiddag nemen ze dan nog een kopje thee met gebak. Ze vinden het hier echt gezellig.’

Als we ons ontbijt zitten te verorberen komt het proper opgemaakte vrouwtje even poolshoogte nemen. ‘En wat vinden jullie ervan?’ ‘Lekkere koffie’, zeg ik en ik meen het: de koffie zit tussen de FBI-thermoskoffie en de Nespresso van op mijn werk. ‘Een schitterend initiatief van Ikea, toch?’ ‘Zeker en vast’, beaamt mijn vrouw die ervaring heeft met volwassenonderwijs aan mensen van rijpere leeftijd, ‘misschien doe ik hier wel een feestje voor mijn verjaardag!’ ‘Goed idee’, antwoordt de dame. En met haar hand op haar wang vertrouwt ze ons nog een geheim toe: ‘als je het op voorhand vraagt, kan je voor zo’n speciale gelegenheden bubbels bestellen.’ Ze knipoogt net niet, maar ze is geweldig in haar schik dat ze haar kennis als lid van de Ikea ontbijtclub met ons kan delen.

Ik surf wat op mijn smartphone over die Ikea-ontbijten. Ik bedenk dat het ver gekomen is in onze hedendaagse samenleving, als een meubelgigant wellicht onbedoeld een nieuwe vorm van sociale cohesie tot stand brengt, terwijl het traditionele verenigingsleven naar adem hapt.

Om twintig na tien zijn de ontbijtkarretjes aan de ingang van het buffet op. Geen nood. De habitués gaan gewoon de tafels rond om een leeg karretje te vragen. Ik vraag me handenwringend af of mijn vrouw het meende, van dat verjaardagsfeestje. Op mijn scherm stoot ik op een nieuwsbericht: Ikea schaft euro-ontbijt af, meldt een Nederlandse website. De afrit van de A13 naar de Ikea-vestiging van Delft liep vol en dat zorgde op sommige ochtenden voor zo’n gevaarlijke situaties dat de afrit moest worden afgesloten om ongelukken te voorkomen. Dat krijg je dan met teveel sociale cohesie voor één euro.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in samenleving, vrije tijd en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s