Sedert de Grijze Man thuis zit boeken te schrijven, in de tuin te werken, te koken of klusjes uit te voeren in huis doet hij ook elke week een lange wandeling. Die wandelmicrobe heeft hij natuurlijk al langer. Maar zijn dokter stuurde hem ergens in de zomer naar de kinesist, om via spierversterkende oefeningen de artrose op zijn rechterknie te lijf te gaan. Na een vijftal kinebeurten vond de Grijze Man het welletjes. Hij besliste om elke week een wandeldag in te lassen in plaats van zijn oefeningen te doen. Hij ging al wandelen naar de Kesselse Bergen vlakbij Leuven, naar Wezemaal en omliggende, naar Kampenhout en zijn gehuchten, naar Bertem en Herent, naar de heuvels en bossen van Brakel en naar Sint-Joris-Weert, Oud-Heverlee en Blanden. Hij begon modest, met wandelingen van een kilometer of 15. Dat werden al snel 17 of 18 km, 20 km, 22 km en vandaag 24 km.

Vandaag is het 5 november en kiezen de VS een nieuwe president. Onderweg naar Sint-Joris-Weert trof een fragment van het radionieuws de Grijze Man. Trump presteerde het in zijn laatste verkiezingsmeeting te dreigen dat hij het niet zou pikken als hij de verkiezingen zou verliezen. Hij zei ook dat hij geen week of vijf dagen wil wachten op de uitslag. Zelfs geen vier, geen drie of geen twee dagen. Twee uur na het sluiten van de stembussen vindt hij dat hij uitgeroepen moet worden tot de overwinnaar! Want indien Kamela Harris de verkiezingen zou winnen, dan kan dat alleen betekenen dat de democraten, zoals ze dit volgens hem zelf en zijn aanhangers ook bij de vorige presidentsverkiezingen hebben gedaan, gefraudeerd hebben. Ik herinner eraan dat daarvoor nooit ook maar het minste bewijs is gevonden. Terwijl de Trump-aanhangers het Kapitool bestormden.

Terwijl ik aan het wandelen was in de bossen, bedacht ik dat ik me alsmaar meer aan het opwinden was: die kerel is blijkbaar van plan om geweld uit te lokken, wie weet een burgeroorlog te ontketenen. Om nog maar te zwijgen van al die andere ondemocratische en totalitaire plannen die hij de voorbije maanden uit zijn hersenkoker heeft laten ontsnappen.

Gelukkig was ik niet alleen in het bos. Er waren ook lopers van een atletiekclub aan het trainen. Er reden mountainbikers rond. Er waren koppeltjes bezig een frisse neus te halen. En er was een groepje jonge volwassenen, zowat van de leeftijd van de dochters van de Grijze Man en Marianne, die de Grijze Man één keer heeft ingehaald en dan nog twee keer heeft gekruist. Dat vond de Grijze Man wel plezierig en het quintet jonge wandelaars ook. Wie weet hebben ze het ook over de Amerikaanse verkiezingen gehad onderweg.

Drie keer is een pint, zo wordt bij ons wel eens gezegd. Maar helaas, het café “In de rapte” aan de overweg in Sint-Joris-Weert, het eindpunt van de Grijze Man, was gesloten. Spijtig hé, vond één van de jonge vrouwen. Maar de werkelijkheid was erger: het café staat zelfs te koop. Met goede moed voor de VS en de wereld reed de Grijze Man huiswaarts met zijn 24 kilometer wandelen in de benen. Toen hij terug thuis was, herinnerde Marianne hem eraan dat zij bij de jongste parlementsverkiezingen van 9 juni ook waren gaan wandelen in Sint-Joris-Weert, zij het niet zoveel kilometers. Als dat in de VS maar beter afloopt dan met de formatie in België…

Vanavond bij de mannen in den Dijk zal het ook wel over de Amerikaanse verkiezingen gaan. En over de twee stokkende regeringsvormingen die in ons land maar niet van de grond komen, voor de federale en voor de Brusselse regering.