Van Baeza is het maar twee uur rijden naar het Andalusische  Guájar-Faragüit. Daar heeft Marianne vooraleer ik haar heb leren kennen een klein huisje gekocht met een mooie naam: Casa de Garcito. Dat huisje heeft ze met de hulp van vrienden opgekalefaterd. Het werd een geweldige uitvalsbasis voor wandelingen in de buurt, maar ook voor tochten in de bergen rondom en voor dagjes aan zee.

Van zodra we samen waren, hield ik ook van die heerlijke vakanties in haar huisje. We namen vrienden en familie op sleeptouw en maakten grote wandelingen in de Sierra Nevada en de Alpujarras, of we daalden af in onze favoriete kloof, de Barranco de Luna.

Ergens laat in 2025 besliste Marianne haar huis terug te koop te zetten. Veel vlugger dan we hadden verwacht, daagden er voor het kleine huisje kopers op. Een Frans koppel met twee nog jonge kinderen deed een bod en drong aan op een snelle verkoop, en zo geschiedde. Het koppel was van plan om er permanent te wonen. Vreemd genoeg zouden ze pas in juni verhuizen. Wij bleven nog enkele dagen in het huisje om de huisraad en herinneringen die Marianne niet wilde missen, terug te verhuizen naar Haacht. De kopers waren immers niet geïnteresseerd in de inboedel.

We gingen nog eens naar het dorpscafé La Parada, waar gewoonlijk op vrijdag de expats van het dorp verzamelen. De lingua franca is er dan het Engels en die avonden zijn altijd een gezellige boel. Ik denk dat we zeker nog terug zullen keren naar Los Guàjares, want er zijn wat nieuwe B&B’s geopend.

We rijden met spijt het sympathieke dorpje uit, met al die mooie plekken en nog een paar cafés die het telt, waar je naar Spaanse gewoonte nog altijd een tapa bij je drankje krijgt. Spijtig genoeg was ons favoriete restaurant La Roka in Salobreña in het putje van de winter gesloten. Maar gelukkig konden we dan wel weer terecht bij ons andere favoriete restaurant, Mesón Nacimiento, in Vélez de Benaudalla. Daar gingen we uitzonderlijk ’s middags eten, vooraleer we onze roadtrip terug naar het noorden verderzetten.

Na de naar gewoonte heerlijke maaltijd in Mesón Nacimiento wandelen we naar de parking waar de auto staat. Ik zie Marianne een traan uit haar oog wrijven. Afscheid nemen van deze heerlijke streek waar we zoveel plezier hebben gemaakt is niet makkelijk. Van Vélez de Benaudalla begint onze terugrit richting Haacht.