Op weg in Brussel (6) met Jouw huid

Brussel verkennen kan ook in je hoofd, door het lezen van een boek. Niet zo lang geleden verscheen er een prachtige roman die zich in Brussel afspeelt: Jouw huid, van Jeroen Theunissen.
De Gentse auteur en deeltijdse docent aan het RITCS in Brussel laat een succesvolle Europese lobbyist uit Wales in een bar in een of andere Brusselse achterbuurt kennis maken met een papierloze Ghanese, die zoals het cliché voorschrijft bloedmooi is. Griff nodigt Ama uit om iets te gaan eten en enkele pagina’s verder beginnen ze een stomende affaire. Ama is gek op seks. Griff houdt ook wel van een vrijblijvende wip, doorgaans met een high level collega-eurocrate die hij oppikt op het Luxemburgplein. Maar op Ama wordt hij verliefd.

Het boek heeft nog een derde hoofdpersonage, op elke bladzijde subtiel en soms minder subtiel present: Brussel. Griff en Ama voeren ons door de stad, van de Europese wijk met het vrij onbekende Wiertzmuseum naar het art nouveau-café Cirio, van de armoedige schimmelkamers voor sanspapiers naar de repetitieruimte van een groot choreograaf (Wim Vandekeybus gokte iemand, maar op basis van hoe hij zich gedraagt kon het evengoed Fabre zijn), van het kanaal naar de eendjes aan de Zwarte Vijvers, van het Dudenpark naar de dansschool P.A.R.T.S van Anne Teresa De Keersmaeker, van het Atomium naar Ultima Vez in Molenbeek of naar de Diksmuidelaan, waar zwarte illegalen samentroepen in de hoop als dagloner door een camionette opgepikt te worden.

Theunissen laat Griff lyrisch worden als hij young potentials uit de EU mag toespreken: “Vergeet Parijs, jongens en meisjes. Vergeet Berlijn. Vergeet Barcelona. Vergeet Rome. Brussel! Stad van het surrealisme. Literatuur. Schilderkunst. Strips. Dans. Theater. (…) Deze stad vindt zichzelf iedere seconde opnieuw uit. Iedere straat is hier anders. Het is de lelijkste en de mooiste stad ter wereld.”

Ama en Griff komen ook zichzelf tegen in Brussel, als gevolg van hun liaison. Want ze zijn allebei op de vlucht. Griff voor het economisch troosteloze Wales en van de vrouw die ooit de liefde van zijn leven was, tot ze zwanger werd en hij een dochter kreeg. De in Ghana welgestelde Ama voor een gearrangeerd huwelijk met de zoon van een schatrijke televisiedominee.

De relatie is geboren om te mislukken, maar tegelijk houden Ama en Griff allebei oprecht van elkaar. Terwijl Griffs carrière niet zoveel om het lijf blijkt te hebben en hij zijn toekomst als lobbyist bovendien nog zelf verprutst, wordt Ama ontdekt als talentvol danser. Als Griff haar in Molenbeek op het podium ziet dansen met een oude man, daagt het hem: “Op dat moment besefte ik, op heel plotselinge en erg overrompelende wijze, dat ik haar nu al aan het verliezen was.”

En ook met Brussel lijkt het ineens minder te gaan. Na de aanslagen van Parijs leert de wereld Molenbeek kennen. Patrouillerende militairen doen hun intrede in de straten van de Europese hoofdstad. Op het moment dat Brussel nog niet het slachtoffer was van de aanslagen van 22 maart, laat Theunissen een docent van een dansschool, waar P.A.R.T.S schuil achter gaat, Brussel als volgt omschrijven:
“Brussel is een deconstructie van het ons bekende begrip van de stad, en misschien net daardoor een immense experimenteerruimte, een plek waar gaten ontstaan, ongedefinieerde stukjes vol nieuwe mogelijkheden. (…) Deze stad is lelijk als de pest, maar het hangt er maar van af wat je met die lelijkheid doet, deze stad is radicaal en permanent onaf, schoonheid is gesloten, lelijkheid is open. (…) Zoiets als een samenhangend Brussel bestaat niet.”

Naar het einde van de roman toe, wordt duidelijk dat “Jouw huid” vooral rond Griff draait. Als Ama met hem heeft gebroken, beslist hij terug te keren naar zijn kind, zijn familie en zijn land, Wales. De klemtoon op Griff als het echte hoofdpersonage, zo valt de lezer tijdens het lezen te binnen, vindt een subtiele vertaling in het beurtelings vertelperspectief dat Theunissen hanteert voor Griff en Ama: Griffs verhaal in de ik-persoon, Ama’s verhaal vanuit het complexere jij-perspectief, waardoor het erop lijkt dat we Ama’s verhaal leren kennen door Griff die haar op de huid zit. Een briljante vondst in een schitterende roman over de liefde en over clichés die dan toch geen clichés zijn. Zoals Brussel soit.

Binnenkort verschijnt er over Brussel ook een vertelling van Sven Gatz. Maar wie wil weten wat daar allemaal in staat en waarom het er gekomen is, moet nog wat wachten op de officiële boekvoorstelling.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Brussel, literatuur en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s