De Muts (3): Tussen Leuven en Namen, 2 december 1985

De lange, struise playboy ziet de rossenkop met het ronde brilletje rechtover hem opschrikken uit zijn gepeins. Het brilletje haalt de vulpen uit zijn mond, legt ze op het tafeltje en tracht nonchalant zijn portefeuille uit zijn achterzak te nemen. Dat gaat niet zo gemakkelijk. Hij zit op zijn parka. Die heeft hij nog niet uitgetrokken, hoewel de verwarming in de wagon aan staat en voor een onaangename stoffige geur zorgt. De vulpen rolt langzaam van het tafeltje. Een fractie van een seconde overweegt hij of hij de pen zou proberen te redden. Aan de lippen van de weirdo ontsnapt een gesmoorde ‘godver’. Eindelijk heeft hij zijn portefeuille uit zijn broek gepeuterd. De pen valt met een zachte tik op de vloer. De playboy buigt zich voorover en raapt ze op. Het is een Waterman, constateert hij. De punt is gelukkig niet beschadigd. Hij legt hem terug op het tafeltje, veilig tegen het dekseltje van de asbak. De weirdo doorzoekt nu zijn portefeuille. Ha, daar heeft hij het ticket.
‘Sorry hoor’, zegt hij. Is het tegen hem of tegen de conducteur? Uit zijn gezicht spreekt niet zozeer verontschuldiging maar opluchting. Terwijl de conducteur zijn kaartje knipt, heeft hij al gecontroleerd of zijn pen niet stuk is. Niet de Waterman maar het ticket trekt de aandacht van de struise. Het is hetzelfde treinkaartje. Met zijn middelvinger schuift de weirdo dat intellectuelenbrilletje terug zijn neus op, tot tegen zijn wenkbrauwen. Een zenuwpiet, denkt de playboy. Hij kijkt omhoog en ziet op het bagagerek boven zijn overbuur een sporttas liggen met olympische ringen. Zo gauw de conducteur hen de rug heeft toegekeerd, legt de struise de Heroes van Bowie in zijn walkman het zwijgen op.
‘Excuseer…, moet jij vandaag soms ook het leger in?’
‘Ja, ik ben op weg naar Marche-les-Dames.’
‘Oh dat treft. Ik ook. Dan zullen we waarschijnlijk in hetzelfde peloton zitten. Ik heet Johan. Adriaenssens.’
‘Marc Gillis. Aangenaam.’
‘Ben je ook van Leuven?’
‘Nee, uit de buurt. Maar ik heb er wel gestudeerd.’
‘Ah, ik ook!’ De verholen tegenzin waarmee Marc Gillis zijn vulpen en maagdelijk briefpapier terug opbergt, ontgaat Johan niet. Maar hij weet dat hij met zijn innemende zelf ongeveer iedereen voor zich kan winnen, dus waarom niet deze rare kwiet. De studentencafés van Leuven bieden voldoende gespreksstof om elkaar te besnuffelen. Als Marc vraagt hoe hij erbij is gekomen voor de para’s te kiezen, weet Johan al dat hij goed zal kunnen opschieten met dat Marcske.
‘Dat ik hier vandaag zit, heb ik aan mijn vader te danken.’ Vader Adriaenssens heeft in Korea gevochten. Marc Gillis neemt de vergeten sigaret van het asbakje en steekt ze terug aan.
‘Bij de para’s gaan, zou me volgens mijn vader goed doen. Je moet weten, ik heb als student redelijk het varken uitgehangen.’ Hij grinnikt. Hij is er in drie jaar tijd niet in geslaagd met vrucht zijn tweede kandidatuur Rechten af te ronden. De eerste kandidatuur heeft hij gebist, de tweede was hij na twee zittijden opnieuw gebuisd. Maar dat hangt hij niet aan de neus van Gillis. Nu toch nog niet.
‘Ik vrees dat ik geen genie ben.’
‘Och, ik ben ook maar een pol&soccer, ik kom zoals ze zeggen uit de vuilbak van de unief gekropen. Maar ik heb wel mijn diploma gehaald.’
Sjouwend met een veel te grote valies laveert een jongeman door het gangpad hun richting uit. ‘Goedemorgen gasten, sorry voor de storing hoor, maar ik hoorde jullie bezig over de para’s’, zegt hij luider dan nodig. ‘Moeten jullie misschien ook naar Marche-les-Dames?’
Een ijsbreker. Ze knikken, overtroefd. Zelfs de kletsende wijven kijken op.
‘Ha tof zeg, ik ook.’ De koffer van de nieuwkomer is te groot voor het bagagerek. Hij zet hem schots en scheef naast zich in het gangpad, dat nu zo goed als geblokkeerd is, laat zich op de bank vallen, slaakt een voldane zucht en veegt met de rug van zijn hand over zijn voorhoofd.
‘Amai!’ En dan zwijgt hij even. Adriaenssens zoekt en vangt de blik van Gillis. Ze wisselen onopvallend een lachje uit.
‘Ja mannen, wat zal er ons daar allemaal te wachten staan?’ Tijd om zijn vraag te beantwoorden, laat de nieuwkomer niet.
‘Ik vind toch dat wie niet waagt, niet wint’, antwoordt hij zelf op een vraag die niemand heeft gesteld. Johan en Marc kijken hem in de mond geblazen aan. Dan beseft hij het.
‘Sorry mannen.’ Hij steekt zijn hand uit. ‘Ik heet Frank. En jullie?’
Vooraleer hij meer over Marc en Johan te weten is gekomen dan hun voornamen, doet Frank nog een bekentenis van formaat: dat hij van de para’s zijn beroep wil maken.
‘Al van mijn twaalfde droom ik ervan om paracommando te worden. Parachutespringen en bergen beklimmen, waw! Ja, ik weet nu al dat ik ga bijtekenen.’ Bijtekenen is een optie waarvan Johan het bestaan kent sedert zijn bezoek aan het rekruteringscentrum van Neder-Over-Heembeek. Wie na zijn militaire dienst in het leger wil blijven, kan “bijtekenen” en beroeps- of tijdelijk vrijwilliger worden. Bij de para’s gebeurt het vaak, vertelde de rekruteringsofficier. Maar Johan ziet aan de blik van Marc dat hij net als hij zelfs niet overweegt om in het leger te blijven. ‘Ik hoop dat het lukt’, zegt Johan. Om iets te zeggen.
‘Ik ook.’ Frank tast in zijn broekzak. Hij diept een dik zakmes op.
‘Kijk, dit Zwitsers zakmes heb ik van mijn schoonbroer gekregen. Die is getrouwd met ons Mia, mijn oudste zus. Het heeft een zaag en een schaartje. Dit hier is een tandenstoker. En kijk, er zit zelfs een vergrootglas op. Volgens Rik, dat is mijn schoonbroer, kan je daar vuur mee maken!’
‘Wat geweldig zeg!’ Terwijl Frank het zakmes met gepaste eerbied dichtvouwt en terug in zijn broekzak steekt, knipoogt Johan naar Marc. Die lacht terug. Dat komt hier dik in orde, weet Johan.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in De Muts. Bookmark de permalink .

Een reactie op De Muts (3): Tussen Leuven en Namen, 2 december 1985

  1. Roel Van den dries zegt:

    Heel herkenbare verhalen. Bedankt voor dit initiatief!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s